स्वागतम

या. बघा.. वाचा... आनंद घ्या

Sunday, July 15, 2012

घरात मिळेना जी, म्हणून शेतात पिकवली भाजी ( Bhabhi part:2)


त्या दिवशी रात्री जेवण सुरु होते. रोज जेवताना कोण जास्त गप्पा मारते या विषयावर माझी व भाभीची पैज असायची, पण आज जेवण संपत आले तरी दोघेही शांतच होतो. मी पटकन जेवण उरकले व झोपायला बाहेर अंगणात निघुन गेलो.

माझी पहिलीच वेळ होती म्हणुन बुल्ला खुपच दुखत होता, तसेच भाभीना सुद्धा मी पुर्ण समाधान देऊ शकलो नव्हतो. पुढे काय करायचे याचा विचार करत कधी झोप लागली हे समजलेच नाही. सकाळी मावशीची हाक  ऐकून माझे डोळे उघडले. सकाळी-सकाळी बुल्ला सुद्धा खुप कडक झाला होता, त्याला जोरात हलवावे असे वाटत होते.

थोड्या वेळाने मी डोळे चोळत घरात गेलो, बघतो तर काय तेथे भाभी एकट्याच होत्या व त्या खाली वाकुन रूम साफ करत होत्या. मावशी कदाचित संडास मद्धे गेली असावी. मी हळूच भावाच्या रूम मद्धे डोकावून पहिले, तर तो सुद्धा शांतपणे झोपला होता.

मी हळूच भाभीच्या मागे जाऊन उभा राहिलो, त्या पाठमोरया उभ्या होत्या. त्यांचे ते गांडीचे गोळे, नाजुक अशी कंबर बघून माझा बुल्ला चड्डीतूनच सलामी देत होता. मी माघून त्यांना मिठी मारली, माझा एक हात त्यांच्या कंबरेवर होता तर दुसरा पुच्ची चोळत होता. मी त्यांना जोरात माघे ओढले तसा बुल्ला साडीसहित गांडीत शिरू लागला. त्या पुर्णपणे माझ्या मिठीत होत्या व प्रणयसुख घेत होत्या.

"अरे असे गरम करण्यापेक्षा, काढ तुझा बुल्ला घाल माझ्या पुच्चीत आणि झव रे मनापासुन. पण असे तडफडवू  नकोस रे".

"भाभी जेव्हा कधी वेळ मिळेल तेव्हा दिवसभर तुमच्या पुच्चीतून बुल्ला बाहेरच काढत नाही. त्या दिवशी पर्यंत फक्त तडफड आणि फक्त तडफड......."

अगदी त्याच वेळेस मावशीचा आवाज आला. नाविलाजाने हे सर्व आम्हाला तेथेच थांबवावे लागणार होते. मी बाजूला झालो. त्यांची साडी बुल्ल्याच्या गोल आकाराने तशीच गांडीत अडकली होती. ते बघून झवायची खुप तीव्र इच्छा झाली होती पण करणार तरी काय.

"भाभी मी आता बाथरूम मद्धे जाऊन बुल्ला हलवणार आहे, सहन होत नाही हो आता.."

"अरे बाबा माझी पुच्चीचा सुद्धा धबधबा झाला आहे, तिला शांत करण्यासाठी मला बोटे घालावी लागणार आहेतच.."

मी तसाच बाथरूम मद्धे गेलो, हाताची दोन बोटे पुच्चीच्या आकारासारखी तिरपी फाकवली व त्यात हळूच बुल्ला घातला, शांतपणे डोळे झाकले. डोळ्यासमोर फक्त भाभींची ती कोवळी पुच्ची दिसत होती. जोर जोरात बुल्ला मी मागे-पुढे करत होतो. आणि शेवटी पांढरा फवारा उडालाच....काही काळ तरी बुल्ला शांत झाला होता.

त्यानंतर मी जेव्हा भाभीना बघायचो तेव्हा मला फक्त त्याची ती कोवळी पुच्ची, बारीक कंबर, भरदार बॉल आणि मऊ-मऊ असे गांडीचे गोळेच दिसायचे. मी त्यांच्यासाठी अगदी वेडा झालो होतो. तर त्यांची नजर नेहमी माझ्या उठलेल्या बुल्ल्याकडे असायची. करणार काय, नजर सुखावरच आम्हाला भागवावे लागत होते.

आज मी व भाऊ जरा लवकरच शेतात गेलो होतो. दुपारी झाडाखाली बसल्यावर तो म्हणाला, "अरे मी घरी जातो, मला थोडे काम आहे.."

"ठीक आहे, तु जा.." माझे उत्तर तयार होते. तो घरी का चालला होता हे मला चांगलेच माहित होते.

भावाच्या शेताचा वाद सुरु होता व त्याची हायकोर्ट मद्धे सुनावणी सुरू होती. त्यासाठीच त्याला 6 दिवस मुंबईला जावे लागणार होते. आणि इतक्या दिवस तो भाभीला झवल्याशिवाय राहू शकत नव्हता. इतक्या दिवसांची इच्छा त्याला एकाच दिवसात भागवावी लागणार होती. तो गेल्यानंतर मी भाभीला फोन लावला.

" भाभी कपडे काढून बसा, अगदी अंगावर चड्डी सुद्धा ठेवू नका..."

" का रे बाबा आज जरा जास्तच मूड मद्धे दिसत आहेस.."

" तसे नाही भाभी, बंधुराज घरी यायला निघाले आहेत आणि 6 दिवस तुमच्यापासून दूर राहायचे म्हणजे त्याची भरपाई आगोदरच केली पाहिजे का नाही. म्हणूनच म्हटले चड्डी काढण्यात सुद्धा वेळ घालवू नका.."

" त्यांच्या ऐवजी तूच ये ना रे ....हा बघ मी साडीतून हात चड्डीत घातला ....आता बघ पुच्चीत मी बोटे घालत आहे....अं ....अं ...........अं ......झव रे मला .......जोरात झव....घाल माझ्या गांडीत बुल्ला ...घाल.....घाल माझ्या पुच्चीत बुल्ला...हे बघ माझी चड्डी ओली झाली रे ....जोरात झव...."

" भाभी हा बघा मी पण चड्डीतून बुल्ला बाहेर काढला .....अगदी लोखंडाच्या सळी सारखा तो सरळ उठला आहे...हा बघा मी त्याला जोरात हलवत आहे ......घ्या माझा बुल्ला तुमच्या पुच्चीत घ्या .....झवा....मला जोरात झवा ....पुच्ची ....पुच्ची ...पुच्चीत बुल्ला घ्या ...."

असे करत भाभी जोरात झडल्या तर माझा चिक चांगला दोन फुट लांब जावून पडला. आता दोघेही शांत झालो होतो.

" भाभी मी आता फोन ठेवतो, भैया घराजवळ आला असेल..."

" अं ...अं ...अं ....ठीक आहे .....ठेव ..."

मी जेव्हा घरी परत आलो तेव्हा भाऊ सामान आवरून जाण्यासाठी तयार होता. बसची वेळ झाली होती तसे मी त्याला तेथे गाडीवर सोडायला गेलो. जाताना आमच्या दोघांचे बोलणे सुरु होते.

" अरे मी बरेच दिवस चाललो आहे, तेव्हा आता घरी तू एकटाच कर्ता पुरुष आहे. आईकडे  व तुझ्या भाभीकडे चांगले लक्ष ठेव. मी त्या दोघींना अगदी फुलासारखे सांभाळतो बघ. आई च्या आजारपणाकडे दुर्लक्ष करू नकोस. तुझी भाभी नाजूक आहे, तिला दुःख होईल असे वागू नकोस. समजा काही कारणाने आई ला बाहेर जावे लागले तर भाभीची नीट काळजी घे....हे गाव चांगले नाही रे.."

" दादा, तू असा परका असल्यासारखा उपदेश करू नकोस. मी याच घरातील एक आहे हे तू विसरू नकोस ..शांतपणे जा व व्यवस्थित परत ये, मी रोज तुला इकडले कळवीत जाईन...चल मग, शुभ प्रवास...येतो मी "

बस आली होती...खरच दादाच्या ह्या प्रेमामुळे मला भाभीला झवू वाटत नव्हते...पण त्यांनी आपली कामवासना भागविण्यासाठी बाहेरच्या कोणाबरोबर संबंध ठेवणेही योग्य नव्हते....माझी गोष्ट वेगळी होती...कारण बराच दिवस पती बरोबर झवाझवी करून कंटाळा आल्यानंतर दिराबरोबर संबंध ठेवण्यात काहीच चूक नव्हते..खर तर ही काळाची गरज होती....

मी जेव्हा परत आलो तेव्हा जेवण्याची वेळ झाली होती म्हणुन मी आल्या आल्या आम्ही सर्वजण लगेच जेवायला बसलो. आज भाभी माझ्याकडे बघून सारख्या लाजत होत्या, खरे तर त्यांचे बरोबरच होते कारण आता सहा दिवस रोज त्यांच्या पुच्चीची व माझ्या बुल्ल्याची रोजच भेट होणार होती. माझ्या चड्डीवर अचानक फुगवटा तयार झाला, तो ही भाभीच्या नजरेतुन सुटला नसावा.


" ऐ मावशी शेतातील मोटार कशानेतरी बिघडली आहे, तिच्या फुटबॉल मद्धे पाणीच टिकत नाही. त्यामुळे तिच्या खालील पाईप मद्धे शेण मिश्रित पाणी रोज भरल्याशियाय ती चालूच होत नाही. हे पाणी काय एकट्याला भरता येत नाही. दादा होता त्या वेळेस काही अडचण नव्हती पण आता माझ्या बरोबर सकाळी शेतात तुलाच यावे लागेल..."

" अरे बाळा, माझे आता वय झाले आहे मला अशी अवजड कामे कामे जमत नाहीत रे. तू तुझ्या भाभीला घेऊन गेलास तर बरे होईल. तुझा दादा नसल्यामुळे तिला सुद्धा घरी एकटेपणा भासेलच. मग तू तिला आपले सर्व शेत दाखवायला घेऊन जा. अगदी मज्जा करा तुम्ही..."

" मावशी असे भाभीना घेऊन जाणे बरोबर दिसणार नाही. बाहेरचे लोक काय म्हणतील.."

" मरू दे त्यांना, त्यांना बोलायला काय जाते. अरे तू पण माझा मुलगाच आहेस आणि तुला माझा पाठींबा आहे मग कशाची काळजी करतो आहेस.... ऐ काय गं जाणार ना तू त्याच्या बरोबर...?"

" सासूबाई, मी तुमच्या शब्दाबाहेर नाही. मला त्यांच्या बरोबर फिरायला आनंदच येईल...."

" ठीक आहे मग भाभी आपण पहाटे पाच वाजता जाऊ या, कारण शेताला पाणी लवकर सोडावे लागेल. लाईट कधी जाईल याचा काही नेम नाही..."

9:30 pm वाजल्या होत्या व आज भाभीना जास्त काम नव्हते म्हणून आम्ही बोलत बसलो. मावशी बाहेर अंगणात होती.

" भाभी उद्या तुम्ही संडासला घरी जाऊ नका, सर्व काही आपण शेतात करू या. खरच खूप मज्जा येईल.."

मी तिथेच त्यांना खाली लोळवले व त्यांच्या अंगावर झोपलो. ओठावर ओठ टेकवले...खरच दोघाचीही इच्छा असेल तर खूपच मज्जा येते. दुसरया दिवशी लवकर जायचे होते म्हणून आम्ही थोड्या वेळाने झोपायला गेलो.

मी पहाटे 4:45 am वाजता उठलो, आणखी कोणीच उठले नव्हते. मी लगेच मावशीला उठवले व जाणार असल्याचे सांगितले. ती हो म्हणून लगेच झोपी गेली. भाभी शांत झोपल्या होत्या, खरच काय सुंदर रूप होते ते. मी त्यांच्या दोन्ही बॉल ला पकडले व जोरात चोळू लागलो तशा त्या दचकून जाग्या झाल्या. दहा मिनिटात तयार होऊन त्या माझ्यामागे गाडीवर येऊन बसल्या.

सगळा गाव शांत होता. भाभीचा एक हात माझ्या खांदयावर तर दुसरा कमरेवर. कामरेवरचा हात खाली घेऊन त्या माझ्या बुल्ल्याला डवचत होत्या. जेव्हा खड्डा यायचा तेव्हा मी सुद्धा जोरात ब्रेक मारायचो. ते भरलेले दोन फुटबॉल माझ्या पाठीवर घासायचे. त्या वेळेस असे वाटायचे की, गाडी थांबवावी; भाभींची चड्डी काढावी व पुच्ची फाटेपर्यंत तेथेच रस्त्यावर त्यांना झवावे. सहन होण्यापलीकडे गेले होते हे सर्व.

शेतात गेल्यानंतर पाणी आणण्यास मी विहिरीत उतरलो, बरोबर भाभीनाही घेऊन गेलो. खाली उतरत असताना मी त्यांना मिठी मारली व पायऱ्या उतरू लागलो. काय फिलिंग होती ती, आम्ही दोघे या जगात नव्हतोच. आता पाणी भरून झाले होते. मोटार चालू करून मी शेतात व्यवस्थीत पाणी लावले. आता संडास ला जायची वेळ झाली होती. दोन तांब्या भरून दोघेही शेजारच्या ऊसाकडे नकळत कधी चालू लागलो हे समजलेच नाही. इतकी जोराची इच्छा दोघानाही झाली होती...........
Post a Comment